Οπωσδήποτε παράθυρο

"Έ το λοιπόν για μένα το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είν'ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει,είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε."
Ναζίμ Χικμέτ


Η αλήθεια του καθένα είναι υποκειμενική. Ικανή συνθήκη για να μπορούν τα λόγια να πείσουν είναι η παρουσία κοινών βιωμάτων. Μας ενδιαφέρει ,όμως , τουλάχιστον τα λόγια να αποτελούν ερέθισμα σκέψεων. Διανύουμε μια εποχή που οι κοινωνικές σχέσεις καθορίζονται από τα πρότυπα του κοινωνικού συστήματος. Η κοινωνία ,λοιπόν, εκτός από δέκτης είναι και πομπός .Ένα εργοστάσιο συμπεριφορών όπου συνήθειες, αξίες, πρότυπα σκέψης μεταφέρονται απ τον έναν στον άλλον και διασπούν τους ανθρώπους σε κατηγορίες .
Και πάντοτε ο αντίποδας του «κανονικού» σε όποιο πεδίο και αν εκδηλώνεται γίνεται αντικείμενο καχυποψίας και τιμωρείται. Στο επίπεδο του κράτους τιμωρία είναι ο εγκλεισμός, η κοινωνική απομόνωση, οι φυλακές.
Φυλακές. Η πιο άμεση και υλική έκφραση της τιμωρίας απέναντι σε όσους αμφισβητούν τις αξίες αυτής της κοινωνίας. Φραχτες, σιδερένια κάγκελα .Τοίχοι χωρίς χρώματα,κανένας ήχος να διεγείρει τις αισθήσεις.
Η φυλακή είναι η βίαιη αντανάκλαση της κοινωνίας.Φτωχοί,χρεωμένοι,μικροπαραβάτες,τοξικομανείς,βιαστές, δολοφόνοι όλοι δημιουργήματα αυτής της κοινωνίας,της ίδιας κοινωνίας που δημιουργεί και τις φυλακές,για να θάψει πίσω από θωρακισμένους τοίχους τις ενοχές τις.
Ο υπερπληθυσμός(πάνω από 5 άτομα σε κελιά που είναι για 1),οι άθλιες έως ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής, η απουσία ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης είναι μερικά από τα παραδείγματα της άθλιας κατάστασης που επικρατεί στις φυλακές.
Αν κάποτε,πριν αιώνες η επιβολή της τιμωρίας είχε σαν στόχο το σώμα του κρατούμενου, οι σύγχρονες μέθοδοι "αναμόρφωσης" υποδεικνύουν τον εγκέφαλο και την "ψυχή" του.
Οι βασανιστές δεν αρκούνται σε μια φυλακή και χτίζουν και 2η και 3η.Μικρές φυλακές μέσα στη φυλακή χωρίς φως, χωρίς παράθυρο "για να στερούν απ' τις μέρες ακόμα και τη δυνατότητα να επαναλαμβάνονται...".
Στο όνομα της δικαιοσύνης απαξιώνεται και περιφρονείται η ίδια η ζωή με σκοπό την επαναφορά του ανθρώπου στην κανονικότητα.Έννοιες όπως υπερηφάνεια, αλληλεγγύη ,αξιοπρέπεια, αγωνιστικότητα αλλοιώνονται με σκοπό την επανένταξη.
Και η επανένταξη έχει το τίμημά της.Ένας πρώην κατάδικος δε μπορεί να πηγαίνει σε ορισμένα μέρη, δεν έχει δικαίωμα ψήφου, αλλά πληρώνει φόρους και τον επιστρατέυουν όταν γίνεται πόλεμος.Του αναγνωρίζουν ,δηλαδή το δικαίωμα "να πληρώνει και να πεθαίνει για την πατρίδα του"Ένας πρώην κατάδικος δε μπορεί να ξοφλήσει το χρέος του ακόμα κι αν τόχει πληρώσει.Θα είναι πάντα ένας "αποφυλακισμένος".
Η φυλακή είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας.Ο κόσμος είναι αυτός που είναι γιατί αυτή είναι η κοινωνία που τον συντηρεί.Δε χρειάζεται να είναι κάποιος καταπιεσμένος για να προβληματιστεί για την καταπίεση.Το θέμα των φυλακών είναι ένας πόλεμος.Κι όπως σε κάθε πόλεμο δεν υπάρχουν ουδέτερες ζώνες αυτή είναι μια πρόσκληση μάχης.
Όταν κλείνει η πόρτα του κελιού δε λύνεται το πρόβλημα της εγκληματικότητας, αντίθεται ο αριθμός των φυλακών αυξάνεται κατ'αντιστοιχία με τον αριθμό των σχολείων.

Η ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ

Μάλιστα Κυρία!
Πάει κι έρχεται, πάει κι έρχεται με χίλια
βήματα που δεν τον οδηγούνε πουθενά.
Σε κάποιον τσιμεντένιο κόσμο.
Και στο παράθυρο τα κάγκελα να τρίζουν,
από απελπισία.
Απάνθρωπο...στένό...χωρίς κανένα αύριο.
Μια χαραμάδα κάτω απ' την πόρτα
και του περνάνε το συσσίτιο.
Και σε μια κούπα το νερό να ξεδιψάει.
Μόνος του...,δίχως ήλιο.
Για να του κλέβουνε ακόμα και τη σκιά του.
Η άπιστη πάει,έφυγε.
Μη μείνει σκλάβα αυτού του νεκροζώντανου.
Πάει κι έρχεται...και θα πηγαινοέρχεται.
Μέχρι τη μέρα που νικημένος,λαβωμένο αγρίμι,
αφου αναστενάξει το στερνό παράπονό του,
θα πέσει καταγής και θα ψοφήσει.
Στο θάνατό του βρίσκοντας τη μόνη ελευθερία.
Σας βλέπω να δακρύζετε...!
Γιατι στεναχωριέστε;
Λέτε,"φτωχέ μου σκύλε!"
Και να το λάθος!
Είναι ένας άνθρωπος,Κυρία,
φυλακισμένος.
Είναι αυτός, που οι όμοιοί σας καταδίκασαν
στ' όνομα της ελευθερίας απονέμοντας δικαιοσύνη
Φλερύ-Μεροζί...
Μια μέρα του Σεμπτέμβρη του 1976 που ήμουν τόσο λίγος,ώστε δεν ήμουν
ούτε καν κανένας.
(Ζακ Μεσρίν)